Su Dalgalanması Algısı çevresindeki her şeyi sezebiliyordu, ancak bu “çevre” Beyaz Dul’un kendi vücudunu kapsamıyordu!
Beyaz Dul’un bedeni, su dalgalanması algısının kör noktasıydı. Asha Ruya onun üzerine gizlenmiş, sonunda muazzam bir kılıç yağmuru indirerek Beyaz Dul’u bir eleğe çevirmişti! Örümcek bedeni suya düştü, Beyaz Dul’un insan yüzü ve gövdesinin üst kısmı güç bela bütünlüğünü koruyordu.
Göl kıyısına doğru süründü; o gözler, Karanlıklar Kralı’na yalvaran bakışlarla bakıyordu. Şimdi onu kurtarabilecek tek kişi Karanlıklar Kralı’ydı. Onun için bunca yıldır hizmet ettiği hatırına kendisine bir yaşama şansı vermesini diliyordu.
Karanlıklar Kralı:
– Ne olursa olsun, bu sadece bir oyun.
Beyaz Dul’un o son derece çirkin yüzünde bir anlığına en güzel çiçekler açtı.
Karanlıklar Kralı:
– Bu yüzden oyundaki karakterler, acınmayı hak etmezler.
Beyaz Dul’un yüzü anında değişti. Kahrolası Karanlıklar Kralı, keşke o soğuk ifadesini koruyup tek kelime etmeseydin! Ölmeden hemen önce bile Karanlıklar Kralı tarafından zihinsel bir işkenceye maruz kalan Beyaz Dul, umutsuzluk ve çılgınlık içinde, bu harap bedeniyle Asha Ruya’yı da beraberinde götürme hayaline kapıldı.
Asha Ruya, kılıcını doğrudan Beyaz Dul’un kaşlarının ortasından geçirdi. Beyaz Dul’un bedeni şiddetli bir şekilde sarsıldı. Yüzü kin ve nefretle dolu olsa da yaşamın akıp gitmesine engel olamadı.
Kılıcını geri çeken Asha Ruya derin bir nefes aldı ve güzel gözlerini Karanlıklar Kralı’na dikti. Karanlıklar Kralı ise kahkaha attı.
Karanlıklar Kralı:
– Görünüşe göre seni bir Şövalye Taşı olarak kullanmak, senin hakkında yaptığım yanlış bir değerlendirmeydi.
Karanlık Kılıcı’nı sırtına asan Asha Ruya bir selam vererek:
– Her zaman haklı olamazsın, dedi.
Karanlıklar Kralı felsefi görünen şeyler söylese de ses tonu oldukça garipti:
– Sürekli hata yaparım, hatta attığım her taştan sonra elimi çeker çekmez pişman olurum. Ama yine de böyle oyunları seviyorum. Her aptalca hamle, nerede eksik kaldığımı fark etmemi sağlıyor, tık tık.
Beyaz Dul ölmüştü! Asha Ruya’nın Karanlık Ay Gölgesi kılıcıyla tertemiz bir şekilde biçilmişti.
Bu sahneyi izleyen Mo Fan, aniden Dünya Üniversiteler Arası Yarışma’yı hatırladı. Asha Ruya o karşılaşmayı kaybetmek üzereyken, vücudundan gizemli ve güçlü bir karanlık enerji sızmıştı. O sırada Mu Ningxue ile karşı karşıyaydı. Sonunda o korkunç karanlık mührü açmamayı, gücünü gizlemeyi seçmişti. Asha Ruya’nın gizlediği bu gücün ne olduğunu Mo Fan tam olarak çözememişti; ancak Süper Seviye’ye ulaştıktan, kendine has yeteneklere ve aşkın güçlere kavuştuktan sonra, gölge ve kılıç becerilerini zirveye taşıdığı kesindi. Sanki bir büyücü kategorisinden çıkmış, tamamen izini belli etmeyen bir suikastçıya dönüşmüştü.
Kara Ejder İmparatoru’nun yanında duran Asha Ruya döndü ve güzel gözlerini Mo Fan’a dikti. Mo Fan, o güzel yüzünde bir miktar gurur ve zafer havası gördü. Asha Ruya tek kelime etmese de Mo Fan, bu genç kadın şövalyenin şunu söylediğini hissetti: “Nasıl, bu azizenin gücünü hissettin mi?”
Mo Fan da bunu esirgemedi ve Asha Ruya’ya başparmağıyla işaret yaptı. Mu Ningxue ile başa baş dövüşebilen bir kadına yakışırdı; Mu Ningxue bugün sayısız insanı utandıracak kadar güçlüyse, Asha Ruya da belli ki abartılı bir şekilde güçlüydü.
Mu Bai telaşla hatırlattı:
– Karanlıklar Kralı, düşük seviyeli taş kazandı, az önceki kuralı unutma sakın.
Karanlıklar Kralı memnuniyetle yanıtladı:
– Elbette sözümden dönmeyeceğim, ona kısa süreli bir karanlık kaynağı bahşedeceğim.
Asha Ruya’nın savaş gücü %50 artacaktı; bu çok kritikti çünkü bu durum, bir Başpiskopos taşı veya Savaş Arabası taşıyla karşılaştığında Asha Ruya’nın başa çıkabileceği anlamına geliyordu. En kritik olan şey, Asha Ruya’nın konumunun aşırı tehlikeli olmaktan çıkıp keskin bir kılıca dönüşmesi ve Kara Ejder İmparatoru ile birlikte düşmanın iç bölgelerine saplanmasıydı. Eğer Sha Jia ilerlemeye devam ederse, Mu Bai rakibin İmparatoriçe taşı üzerinde oyunlar çevirebilirdi! İmparatoriçe taşı, tahtadaki en önemli parçaydı; kralın hareketi ciddi şekilde kısıtlıyken, İmparatoriçe taşı güçlüydü ve hareket kabiliyeti oldukça rahattı.
Tahtanın bu tarafı kıran kırana geçerken, sağ tarafta Manju Şaka Cadı Kraliçesi rakibin üç taşını silip süpürmüştü.
Mu Bai hemen o uzun saçlı Avrupalı adamı harekete geçirdi:
– Başpiskopos, sınırı geç ve rakibin Başpiskoposu’na saldır!
Bu kişi, tıpkı Mo Fan gibi bir Başpiskopos’tu ve sağ tarafta Manju Şaka Cadı Kraliçesi ile birlikteydi. Mu Bai’nin satranç yeteneği gerçekten de Karanlıklar Kralı’ndan daha üstündü; tek bir taşı bile boşa harcamayacak, kendi adamlarını korumak için başkalarını ölüme göndermeyecekti. Şu anki hedefi, herkesin hayatta kalmasıydı.
Mo Fan şu an için saldırıya geçmemişti ama Mu Bai’nin, düşmanın kritik bir taşını halletmesi için onu kullanmayı planladığını hissedebiliyordu. Uzun saçlı Avrupalı, Akrep Medusa ile karşı karşıyaydı. Saldıran taraf olduğu için Akrep Medusa’nın gücü %30 azalacaktı, yani uzun saçlı adam büyük bir avantaja sahipti. Ancak sonuç hiç de beklendiği gibi olmadı.
Karanlıklar Kralı’nın %30’luk güç kısıtlaması, zaman geçtikçe yavaş yavaş kalkıyordu. Akrep Medusa, taşlaştırma yeteneğini ve kötücül gözlerini kullanarak uzun saçlı adamı tahtada oyuncak etti. Sonunda Akrep Medusa galip geldi ve %50’lik bir karanlık kaynağı elde ederek gücünü büyük ölçüde artırdı.
Bu taş yenilince, Karanlıklar Kralı hemen çılgınca bir karşı saldırı başlattı. Kısa süre içinde Asha Ruya’nın Kara Don Kılıç Ustası da dahil olmak üzere tüm şövalyeler Karanlıklar Kralı tarafından yendi ve birer ruh haline geldi. Asha Ruya, Kara Don Şövalyesi’nin cesedine bakarken ifadesizdi. Bu savaşta kayıplar olacaktı; Asha Ruya, Kara Don Kılıç Ustası’nı rakibin İmparatoriçesi’ni durdurmak için kullandığı için Mu Bai’yi suçlamadı. Sadece nefretini Su Lu’ya yöneltti. Herkesi karanlık uçuruma sürükleyen o çılgın Su Lu, bu savaş alanında ölmeyi en çok hak eden kişiydi!
Mu Bai:
– Mo Fan, Su Lu seni hedef aldı.
Mo Fan:
– Eğer kaçış yoksa, bırakın onunla dosdoğru bir şekilde savaşayım.
Mu Bai aniden:
– Üzgünüm, her şey dört dörtlük olamaz…
Bunu söyledikten sonra Mu Bai bir taş harekete geçirdi; ancak bu, sahada kalan tek Muhafız Alayı taşını, Su Lu’nun hareket edeceği konuma, yani Mo Fan’ın önüne yerleştirmekten ibaretti. Binlerce insan, kendilerine doğru gelen Su Lu ile karşı karşıyaydı!
– Çıldırdın mı sen!!!
– Seni lanet olası pislik!!
– Neden bizi ölüme gönderiyorsun, seni alçak herif!!
Binlerce insan bir anda delirmişçesine küfür etmeye, her türlü iğrenç lafı söylemeye başladı. Su Lu çapraz hareket edebiliyordu. Rakip satranççının Mo Fan’ı korumak için böyle bir yol seçtiğini fark edince, sanki bir koz yakalamış gibi kahkahalar atmaya başladı. İnsanlar genelde böyledir; kendilerini bu cehenneme kimin sürüklediğini unuturlar ama hayatta kalma umutlarını kimin söndürdüğünü asla unutmazlar.
Mo Fan, binlerce insanın Su Lu tarafından bir bir katledilişini izlerken çaresizce:
– Mu Bai, ben hiçbir zaman bir aziz olmak istemedim, geri çekilmeyi kendim seçecektim, dedi.
Mu Bai:
– Işığın olduğu yerde her zaman gölge vardır. Eskiden ben kendimi ışık, seni de gölge sanırdım ama şimdi senin ışık olmaya daha uygun olduğunu düşünüyorum.