Mo Fan, biraz sızlayan kollarını esneterek mor ışık diziliminden ayrılmadı. İlahi Gazap Şimşekleri devam ediyordu ve daha güçlü yıldırımların talihsiz bir şekilde kaleye düşüp düşmeyeceğini kimse kestiremezdi.
Mo Fan, başının üzerindeki yoğun bulut kümesini vahşi ve patlayıcı bir güçle dağıtmak için yumruklarını havaya savurmaya devam etti. Birbiri ardına yükselen mor ışık huzmeleri, gökyüzünü adeta parçalıyordu.
Yükseklerde, sanki gece değil de yaz ortasının öğle vaktiymiş gibi parlak, göz kamaştırıcı şimşek kıvılcımları çakıyordu.
Mo Fan, yıldırımları üzerine çekiyordu.
Bulutların ve havanın içinde o kadar çok şimşek elementi birikmişti ki, bunlar her an patlamaya hazır devasa fırtına bombaları ve fitil görevi görüyordu. Ufacık bir şimşek kıvılcımı bile bu bölgede korkunç bir fırtınayı tetikleyebilirdi.
Mo Fan’ın şu an yaptığı şey, kalenin üzerindeki tüm şimşek elementlerini tek seferde patlatıp, gökyüzündeki tüm öfkeyi boşaltarak bölgeyi vakumlu bir alana dönüştürmekti.
Şimşeklerin rehberliğe ihtiyacı vardı; metal, iletken veya şimşek parçacığı olmazsa, kaleye saldırı ihtimali büyük ölçüde azalırdı.
Mo Fan şimşeğe karşı şimşek kullanıyordu; amacı şimşek elementini artırmak değil, çevredeki şimşek enerjisini olabildiğince tüketmekti.
Bu yöntem işe yaramıştı; çok geçmeden kalenin üzerindeki bulutlar inceldi. Yüzlerce kilometrelik vahşi arazide şimşekler çakmaya devam etse de artık sadece kalenin üstü nispeten güvenliydi.
Kalede çakan şimşekler artık sadece sıradan parıltılardı; dünyayı yıkacak o dehşet verici güçten eser kalmamıştı.
Bir anlığına kale halkı rahat bir nefes aldı. Bilinmez bir şekilde, o figür gözlerinde devleşti; sanki tek başına aşağı çöken bulutları tutuyor, tek başına tüm kaleyi omuzlarında taşıyordu.
Kalenin en güçlüsü, gerçekten de en güçlü adamıydı.
Kalede büyük bir sevinç çığlığı yükseldi. Bu şimşek felaketinden sağ kurtulmuşlardı ve minnet ile hayranlık dolu gözlerle, üzerindeki siyah ejderha pullarıyla parlayan o güçlü adama bakıyorlardı.
Bu “ilahi” varlık olmasaydı, çoktan öbür dünyada buluşmuşlardı.
“Efendi Fan, gidip biraz dinlenin artık. Gerisini bize bırakın, biz de beceriksiz değiliz, kalenin güvenliğini sağlayabiliriz,” dedi Fang Xiong, su ve nemli havlu getirerek büyük bir nezaketle yaklaşarak.
“Tamam, bazı şimşek kürelerinin aniden sıçramasını engellemek için Yıldırım Yöneticisi’ni (Lei Si) burada bırakacağım,” dedi Mo Fan.
“Liu He, Liu He! Çabuk buraya gel ve Efendi Fan’ı dinlenmesi için götür. Ona iyi bak, tamamen rahatladığından emin ol,” diye seslendi Fang Xiong bir kadın büyücüye.
O kadın büyücü, son derece çekici kıvrımlara sahipti ve Mo Fan’ın heybetli gücünü gördükten sonra, Liu He flörtöz bakışlarla yorgun Mo Fan’a “bakıcılık” yapmaya fazlasıyla istekli görünüyordu.
Ancak o anda zarif bir figür öne atıldı. Kusursuz Avrupa yüzünde bir hoşnutsuzluk ifadesiyle, Liu He adlı bu “dişi şeytani” engelledi ve Mo Fan’ı koluna aldı.
“Ona ben bakacağım, zahmet etmeyin,” dedi Apas soğuk bir sesle.
Liu He ve Fang Xiong utanç içinde kaldılar. Fang Xiong, Apas’a bir göz attı; böylesine nadir bir güzellik karşısında, demek ki bu büyük adamın yanında zaten bir güzeli vardı diye düşündü.
Apas’ın Mo Fan’ı dinlenmeye götürüşünü izleyen Fang Xiong, “Kahraman dediğin böyle güzel eşleşmeli,” diye mırıldanıp Liu He’ye döndü: “Ne dersin Liu, bu gece biz mi idare etsek…”
Liu He, Fang Xiong’a ters bir bakış atıp, “Sen ne zaman kalenin en güçlüsü olursan, o zaman kapıma gel,” diyerek onu tersledi.
…
Taştan örülmüş basit bir odaya döndüklerinde, Mo Fan bambu yatağa uzandı.
Apas onu sadece yatağa kadar getirmişti; sonrasında çay, servis veya vücut masajı gibi şeylerle ilgilenmeye hiç niyeti yoktu. Mo Fan, “O kıvrımlı hatlara sahip kız olsaydı, sinirlerimi kesinlikle daha iyi yatıştırırdı,” diye düşündü.
“Ondan daha mı güzel değilim!” Mo Fan’ın aklından geçenleri hisseden Apas, öfkeyle parladı.
Güzellik konusunda bu dünyadaki hiçbir kadına yenilmeyeceğini düşünüyordu ama Mo Fan’ın sürekli başka küçük şeytanlar tarafından ayartılması onu huzursuz ediyordu. Mo Fan’ın tek küçük şeytanı kendisi olmalıydı!
“Sen zehirlisin,” dedi Mo Fan sırıtarak.
Apas öfkeyle atılıp Mo Fan’ın kolunu ısırdı.
Kolunda düzgün bir diş izi ve kırmızı bir dudak lekesi oluşmuştu ama Apas yine de zehirli dişlerini çıkarmamıştı. Apas’ın bu kıskanç tavrını izleyen Mo Fan sadece gülümsedi.
Mo Fan onu tanımaz mıydı?
Belki de ona karşı gösterdiği ilgi kırıntıları gerçekti ama yılanlar soğukkanlı yaratıklardı. Sevdikleri kişiyi bile, ihtiyaç anında hiç tereddüt etmeden kemiklerini bile çiğnemeden yutabilirlerdi.
Her yılan kız Bai Suzhen değildi; en azından Batı’nın Medusa’ları son derece sadakatsizdi. Erkekler onlar için zevk aracı, kadınlar ise üreme araçlarıydı; tek sevdikleri kendileriydi.
Mo Fan, Apas’ın zehirli olduğunu söylerken sonuna kadar haklıydı. Üstelik Mo Fan, güzellik uğruna iradesini kaybedecek biri miydi!
“Ah!”
Aniden Apas çığlık atarak elini hızla geri çekti.
“Neden beni elektrikliyor musun!” Apas, ıslak havluyu Mo Fan’ın yüzüne fırlatarak öfkeyle bağırdı.
“Ben yapmadım… Kahretsin, Yıldırım Sistemi’mdeki yıldız denizi biraz kontrolden çıkmış gibi,” dedi Mo Fan. Kendi vücuduna baktığında, Apas’ın suyu değdirdiği yerlerde küçük, mor yün yumağı gibi zıplayan şimşekler olduğunu fark etti. Bunlar tamamen kontrolü dışındaydı.
“Vücudun aşırı yüklenmiş, ya bir an önce yıldız denizini genişletmelisin ya da patlayıp öleceksin,” dedi Apas, durumu fark ederek.
“Belki de Süper Seviye ikinci kademe bariyeri yıkılmak üzeredir!” Mo Fan hem gergin hem de heyecanlıydı.
Görünüşe göre bu ilahi gazap yıldırımlarının üzerine düşmesi tamamen kötü bir şey değildi. Devasa enerji akışı, yıldırım kanallarının sınırlarını zorlamış, tıpkı bir dövüşçünün tıkalı vücut kanallarının açılması gibi, yıldırım kanallarını genişletmişti.
Mo Fan, vücudundaki yıldırım kanallarının yeniden aktive olduğunu fark etmemişti. Damarlarının sayısı kadar yıldırım kanalı, vücudunun her yerinde akıyordu.
Kendi içine baktığında, vücudunun etten kemikten bir yapıdan, son derece hassas bir devre kartına dönüştüğünü fark etti. Hafif bir akışla bile devasa mekanik kaleleri çalıştırabilirdi!
Aşkın Güç’ün bu değişimi, aynı zamanda ikinci kademe yıldız denizini de zorluyordu!
Bu durum Mo Fan’ı çılgınca sevindirdi. Yıldırımları boşuna yememişti!
O sapasağlam bariyer nihayet gevşemeye başlamıştı. Bu, kesinlikle yükseleceği anlamına gelmese de, o bariyer gevşemeden Yıldırım Sistemi’nde üçüncü seviyeye geçmek imkansızdı.
Bu, yükselişin ilk işaretiydi!