“Ruh kalıntıları biraz azalmış. Acaba az önce seviye atlamama yardım etmek için mi kullanıldılar?” diye mırıldandı Mo Fan çevresini gözden geçirirken.
“Demek ruh kalıntılarını toplamak, doğrudan gelişim bariyerimi aşmasına da yardımcı olabiliyormuş. Küçük Çamur Balığı, bu seferki gelişimin gerçekten inanılmaz!” dedi Mo Fan sevinçle.
“Bu Mingwu Antik Şehri çok da tehlikeli olmamalı. Başka bir durum olmazsa; Ateş, Gölge, Şimşek ve Uzay elementlerini kullanmayacağım. Üst Seviye Çağırma elementim, Yüksek Seviye zirvesindeki Toprak ve Kaos elementlerim başa çıkmaya yetecektir.”
“Kullanma, kullanma; Ateş, Şimşek, Gölge ve Uzayı kesinlikle kullanma!” diye kendini tekrar tekrar uyardı Mo Fan.
“Küçük kardeş, alnının karardığını ve gözlerinin bulanık olduğunu görüyorum. Bu yolculukta kanlı bir felaket yaşayabilirsin! Elimdeki bu sekiz hazineli zırh, seninle oldukça uyumlu. Onu sana hediye ediyorum, sadece tütsü parası olarak gönlünden ne koparsa verirsin,” dedi yüzünde gülümsemeyle Mo Fan’a doğru yaklaşan, keşiş cübbeli, pasaklı bir adam.
“Usta, geldin! Çabuk, çabuk! Az önce biraz hazine buldum. Eğer o yüce keşişle kaderim bir olmasaydı bunları bu kadar kolay alamazdım. Ablalara da aldım, sana da bir tane aldım, hemen giy şunu!” dedi Shu Xiaohua gülümseyerek.
“Yoksa bu sekiz hazineli zırh mı?” dedi Mo Fan kaşlarını kaldırarak.
“Ya, işi bilen biri olduğu belli, ne kadar da bilgili! Aynen öyle!” dedi Shu Xiaohua gülümsemesi daha da parlayarak.